يحبّ الاله و الاله يحبّه * به يفتح اللّه الحصون الأوابيا فأصفي بهادون البريّة كلّها * عليّا و سمّاه الوزير المؤاخيا و اين ابياتى معروف است در ذكر فتح خيبر و نصرت اسلام و ظفر على عليه السّلام ، و از قول رسول صلّى اللّه عليه و آله معروف است كه چون صحابه سه روز از شكست « 1 » دلتنگ و نامظفّر باز آمدند سيّد در حضور مهاجر و انصار گفت : و اللّه لا عطينّ الرّاية غدا رجلا يحبّه اللّه و رسوله و يحبّ اللّه و رسوله كرارا غير فرّار لا يرجع حتّى يفتح اللّه على يديه . معنى كلام مصطفى اين است كه : بخداى كه من فردا رايت به مردى دهم كه خداى و رسول او را دوست دارند ، و او خداى و رسول را دوست دارد ، و آن مردى است ايستنده « 2 » ناگريزنده ، بازنگردد از خيبر تا خداى تعالى بر دست او فتح خيبر بكند « 3 » اگر باجماع مسلمانان و نزول آيت بدين فتح و ظهور قول مصطفى و شعر شعرا خواجهء نو سنّى انكار مىكند بغداد كم زنبيلى گير « 4 » . امّا آنچه گفته است كه : « شيعه ميگويند كه : صحابه را بر آن حسد آمد و در آمد و شد طلب عجز على كردند » اين و مانند اين سخن جهّال و عوام و اوباش باشد بلكه صحابه بيشتر خرّم شدند و شادى كردند ، و اگر بهرى را حسد آمد اين آيت منزل شد : أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ « 5 » ، و حسد ديگران نقصان مرتبت علىّ مرتضى نباشد . آنگه گفته است :

--> ( 1 ) - ع : « يك پشت » ث : « از يك سبب » ح د : « پشت داده » م ب هم اصلا ندارند . در آنندراج گفته : « يك پشت موافق و ياريگر از يگديگر » و شايد « از يك سمت » يا « از يك سبب » باشد و پشت دادن يعنى گريختن ، و مراد از « يك پشت » اگر باشد آنست كه مانند هم و موافق يكديگر و كنايه از فرار شيخين است ، در هرصورت كلمه درست روشن نيست . ( 2 ) - م ب : « ستيزنده » ث : استنده » . ( 3 ) - ع ث : « نكند » ب م : « كند » . ( 4 ) - مثلى معروف است و براى تحقيق آن رجوع شود به تعليقهء 40 . ( 5 ) - آيهء 54 سورهء مباركهء نساء .